Zaman öyle hızlı akıp gidiyor ki, "dur" diyemiyoruz.

Hiç özlenmez mi çocukluk…

Özlüyorum bende. Sokakta birlikte büyüdüğüm çocukluk arkadaşlarımı, voleybol maçı yapıp camdsn cama ip gerip file diye kabul ettiğimiz günleri, yakar top, istop, yakalambaç, saklambaç.. O deli dolu günlerimiz.

En saf en temiz günlerdi o günler, o yıllar.

Şimdi günümüze bakıyorum da çocukların ellerinde bir telefon. Telefon aşağı telefon yukarı..

Vermeyince de ağlıyorlar... Oysa ne kadar tuhaf geliyor bize.

Bizler büyürken sadece sokağa çıkmak için can atardık.

Şimdi ki çocukların oyun diye baktığı şeye biz istop derdik

Geçenler de bir arkadaşım anlatıyor. Diyor ki, "Tableti var her şeyi var tam üç kere tableti tamire verdim. O kadar oynuyor ki sürekli bozuyor"

Şimdi tablete öylesinr bağımlı çocuğa mı kızmalı?

Yoksa artık çocukların sokaklar da güvenle top oynayamadıkları için yetkililere mi?

Yada her ağladığında sus payı olarak tablet veren anneye mi kızmalı.?

Kime neye kızmalı bilemez haldeyiz.

Gençlerimiz hatta çocuklarımız tehlike altında.

Her geçen gün de geriye gidiyor gibiyiz.

Teknoloji güzel ama çocukları bu kadar bağımlı yapmayın ne olur!

Nasıl özlenmez o yıllar ama geri gelmiyor işte!

Özlüyoruz o günleri özlüyoruz o saf temiz yılları.

Hepsi toz oldu, uçtu gitti...

Geriye bir kaç parça anı kaldı işte.

Nasılsa bir daha o güzel günlere geri dönemeyeceğiz.

O yüzden dilediğimizce söyleyelim... " HİÇ ÖZLENMEZ Mİ O YILLAR"

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.

banner100

banner101